Παρασκευή, 26 Οκτώβριος 2018 16:01

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) στην ενήλικη ζωή

  Αναμφίβολα η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητα είναι μία πάθηση η οποία διαγιγνώσκεται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ωστόσο η μη έγκαιρη ανίχνευσή της ή μη αποτελεσματική παρέμβαση αναμένεται ότι θα έχει αντίκτυπο και στην ενήλικη ζωή του ατόμου. Αναλυτικότερα κάποια από τα συμπτώματα που εξακολουθούν να παρατηρούνται και επηρεάζουν το άτομο είναι τα ακόλουθα:
 
Eύκολη διάσπαση προσοχής: το άτομο δυσκολεύεται να εστιάσει την προσοχή του σε μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, διασπάται από εξωτερικούς παράγοντες όπως είναι οι ήχοι ή από σκέψεις
 
Xρόνια αναβλητικότητα: το άτομο δυσκολεύεται να ξεκινήσει νέες δραστηριότητες ή υποχρεώσεις
 
Aίσθηση χαμηλής επίδοσης και δυσκολία επίτευξης στόχων: εξαιτίας των δυσκολιών που παρουσιάσει στη συγκέντρωση, το άτομο δυσκολεύεται να εστιάσει την προσοχή και να ολοκληρώσει με επιτυχία σύνθετες δραστηριότητες. Έτσι μέσα από τη μη ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων και τη μη επίτευξη των στόχων του, σταδιακά μειώνεται η αυτοπεποίθησή του.
 
Xαμηλή ανοχή στην ματαίωση και εξάρσεις θυμού: το άτομο εξοργίζεται όταν μία κατάσταση δεν εξελίσσεται με το τρόπο που επιθυμεί και εκδηλώνει έντονο θυμό
 
Παρορμητικότητα και δυσκολία οργάνωσης: το άτομο δυσκολεύεται να οργανώσει την καθημερινότητά του, αλλάζει συνεχώς σχέδια, θέτει νέα προγράμματα χωρίς απαραίτητα να έχει ολοκληρώσει τα προηγούμενα, δυσκολεύεται με την τήρηση χρονοδιαγραμμάτων
 
Αίσθημα πλήξης και ανίας: το άτομο χάνει άμεσα το ενδιαφέρον του
 
Λογόρροια: τάση να μιλάει κάποιος συνέχεια χωρίς να σκέφτεται αν αυτό που θέλει να πει είναι κατάλληλο για την περίσταση
 
⦁Αίσθηση ότι το άτομο είναι ιδιαίτερα δημιουργικό και έξυπνο
 
Προβλήματα μνήμης: λησμονεί αυτά που επιθυμεί ή έχει προγραμματίσει να κάνει, χάνει προσωπικά αντικείμενα
 
Έντονη κινητικότητα: το άτομο δυσκολεύεται να διατηρήσει μία σταθερή θέση, έτσι συνηθίζει να βρίσκεται σε μία διαρκή κίνηση μέσω της αλλαγής θέσεων
 
  Λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο που έχουν τα παραπάνω συμπτώματα σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής του ατόμου κρίνεται σκόπιμο να αναγνωρίζονται τα πρώιμα σημάδια της ΔΕΠΥ κατά τη διάρκεια της πρώτης παιδικής ηλικίας και να σχεδιάζεται ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης που θα ανταποκρίνεται πλήρως στις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε παιδιού.

Πολυμέσα

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΙΟΓΚΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ